W minioną sobotę kościerscy harcerze pożegnali porucznika Jerzego Zawieskę, który umarł w swoje 90 urodziny 5 marca.

W ceremonii pogrzebowej uczestniczyli, oprócz rodziny i przyjaciół, wojewoda pomorski, kompania honorowa Wojska Polskiego oraz harcerze hufca Kościerzyna z 23 drużyny Harcerskiej z Łubiany im. "Remusowej Kary". Msza pogrzebowa odprawiona została w kościele parafialnym pw. św. Kazimierza w Gdańsku - Zaspie. Pogrzeb odbył się na gdańskim Srebrzysku.

Druh Jerzy Zawieska był warszawiakiem, urodzony 5 marca 1928 roku. Od 1942 roku harcerz 121 Warszawskiej Drużyny Harcerskiej, gdzie pełnił funkcję zastępowego. Jako harcerz brał udział w akcjach małego sabotażu, kolportażu prasy podziemnej. Otrzymał przydział w lipcu 1944 r. do Narodowej Organizacji Wojskowej/Armii Krajowej w zgrupowaniu "Róg" do batalion NOW-AK "Gustaw" w plutonie łączności. Był tam łącznikiem dowódcy kompanii harcerskiej. W czasie powstania walczył na szlaku Wola - Stare Miasto - kanały - Śródmieście Północ. Ranny 10 sierpnia 1944 w rejonie katedry, gdzie - jak opowiadał - leżąc pod obrazem Matki Bożej - modlił się o przeżycie. Po opatrzeniu ran powrócił do walki.

Po upadku powstania trafia do obozu jenieckiego koło Bremy (jeniec Stalagu XI B Fallingbostel, następnie osadzony w Stalagu VI J Dorsten) z numerem jenieckim 140332.

Po zakończeniu wojny wraca do zniszczonej Warszawy, którą kochał, i gdzie na gruzach próbuje odnaleźć swoją rodzinę. Niestety, okazuje się, że rodzina zginęła. Rusza do Gdańska, gdzie zakłada rodzinę. Kończy tam Gdańskie Techniczne Zakłady Naukowe (wcześniej wyrzucony z Politechniki za przynależność do AK). Kończy też jednak Politechnikę Gdańską. Zostaje inżynierem budownictwa wodnego.

Pracował w Gdańsku, Koszalinie, Kołobrzegu, Olsztynie Kielcach i Warszawie. Do największych budowli, które projektował zaliczyć można Fabrykę Opon Samochodowych, dworzec i planetarium w Olsztynie, Hutę Katowice. Zajmował się odbudową zabytków na terenie województw kieleckiego, łódzkiego, radomskiego i warszawskiego. Był dyrektorem odbudowy Zamku Królewskiego oraz Zamku Ujazdowskich w Warszawie.

Całe życie otaczał się ludźmi młodymi, wspierał młodych konserwatorów i architektów. Służył im pomocą. Przepracował zawodowo 62 lata, dopiero choroba zmusiła go do zaprzestania pracy zawodowej.

Całe życie kochał Warszawę, ale pokochał też Gdańsk i Kaszuby, które nazywał najpiękniejszym miejscem na ziemi. Tu właśnie uczestniczył w odbudowie zabytkowego kościoła w Lizakach.

Mieszkał w Rotembarku w gminie Kościerzyna.

Odznaczony Krzyżem Walecznych, Warszawskim Krzyżem Powstańczym, Medalem Wojska Polskiego.

(r)

0001
0002
0003
0004
0005
0006

 

 

Kościerzyna 112

Województwo pomorskie

"NOWE POMORZE" - ukazujemy się już 16 lat

  • 3_2006 copy
  • 8_2008 copy
  • 9_2006 copy
  • 2_2007 copy
  • 3_2008 copy
  • 4_2009 copy
  • jedynka03-2013
  • 11_2006 copy
  • 2_2005
  • 6_2006 copy
  • jedynka6-2014
  • jedynka12-2013
  • 2_2009 copy
  • 4_2008 copy
  • 2_2008 copy
  • jedynka-pazdziernik2012
  • 9_2008 copy
  • jedynka10-2014
  • 3_2009 copy
  • 7_2007 copy
  • 4_2006 copy
  • 5_2009 copy
  • 1_2008 copy
  • 3_2007 copy
  • jedynka12-2014
  • 6_2008 copy
  • 10_2006 copy
  • 4_2007 copy
  • 4_2005 copy
  • 6_2005
  • 1_2009 copy
  • 1_2005
  • 3_2005
  • 7_2009 copy
  • 122012
  • 5_2007 copy
  • 1_2006 copy
  • 062012
  • 7_2006 copy
  • 7_2008 copy
  • 8_2006 copy
  • 2_2006 copy
  • jedynka09-2014
  • 6_2007 copy
  • 5_2006 copy
  • 5_2005 copy
  • 12_2006 copy
  • 5_2008 copy
  • 1_2007 copy
  • 092012