Studiował w Berlinie, Gryfii i Monachium. Od 1904 najpierw lekarz w Gdańsku, gdzie redagował także „Gazetę Gdańską”. Następnie w Kościerzynie, gdzie stał się inicjatorem wielu działań społecznych i kulturalnych. Lider i rzeczywisty twórca ruchu młodokaszubskiego, pomysłodawca i wydawca miesięcznika „Gryf”. Inicjator powołania w 1912 roku Towarzystwa Młodokaszubów oraz twórca sopockiego Muzeum Kaszubsko-Pomorskiego.
W czasie I wojny w wojsku niemieckim, po jej zakończeniu włączył się w działalność niepodległościową, m.in. prezesował Polskiej Radzie Ludowej w Sopocie i przygotowywał powstanie zbrojne na Pomorzu. W 1920 roku członek Komisji Granicznej. Wkrótce wrócił do praktyki lekarskiej i osiadł w Kartuzach, kontynuując swoją aktywność społeczną.
Działał w Radzie Pomorskiej i z przerwami kontynuował wydawanie „Gryfa”. Jeden z założycieli Zrzeszenia Regionalnego Kaszubów w 1929 roku. W ostatniej dekadzie życia poświęcił się jednak sprawom literackim, czego głównym owocem było wydane tuż przed śmiercią epickie dzieło „Żëcé i przigòdë Remùsa”. Pochowany został na cmentarzu w Kartuzach.
Źródło: Zrzeszenie Kaszubsko - Pomorskie, fot. Adam Kiedrowski
